The more we sweat in peace, the less we bleed in war.

Door af te stemmen op je lichaam, kun je leren er beter voor jezelf te zijn. Zoals je bij een ander soms een hand op de schouder legt als die het moeilijk heeft, zo kun je er ook voor jezelf zijn.

(geinspireerd door Hannah Cuppen)

Je merkt dat je adem komt en gaat. Gedachten komen en gaan. Sensaties in je lichaam komen en gaan. Geluiden komen en gaan. Merk zo dat alles continue in beweging is en verandert, precies zoals je adem continue in beweging is. En laat met elke uitademing al het grijpen, al het wegduwen, los.

Achter de werkelijkheid van veranderlijkheid, ligt iets wat we niet goed kunnen beschrijven. Maar dit IETS ligt achter elke verandering ,elk sterven. Als onze afleidingen beginnen op te lossen, ligt er die waarheid achter de vergankelijkheid. Een nieuwe dimensie van vrijheid, diepe vrede… en vertrouwen in onszelf.

En dit ‘iets’ kan niet vernietigd worden. Is niet vergankelijk.

(Naar: Sogyal Rinpoche)

Als je in de natuur bent, eer haar dan door stil te zijn. Merk op hoe aanwezig een bloem is, en hoe ze totaal zichzelf is. Hoe ze zich aan het leven overgeeft. Hoe een plant omringd wordt door een veld van stilte. Een enorme waardigheid, onschuld en heiligheid gaat daarvan uit. Het is een harmonie. Het is een intelligentie. En, die zit ook in jou. Je kunt dat ervaren door bewust te zijn van de energiestroom in jezelf. De levendigheid, bezielende aanwezigheid in je lichaam te voelen.

(Eckart Tolle)

Behandel je dit moment als een hindernis die je wil overwinnen? Dat geeft onbehagen, ontevredenheid. Hoe voel je je als je niet wil zijn waar je bent? In de file, in de wachtkamer of op het vliegveld, of bij de mensen om je heen? Weglopen is meestal geen optie. Hier niet willen zijn is niet alleen zinloos, maar ook storend. Het is een ontkenning van het leven. Waar je heen gaat, daar ben je. Is dat zo moeilijk te accepteren?

Als je geen ruzie meer maakt met dat wat er is, vermindert de dwang om te denken, wordt die vervangen door een alerte, innerlijke stilte. Je innerlijk niet meer verzetten, stelt je open voor het ongeconditioneerde bewustzijn, dat oneindig veel groter is dat je verstand.

(Eckart Tolle)

“Observatie zonder evaluatie is de hoogste vorm van menselijke intelligentie”

(J. Krishnamurti)

De werkelijkheid is zonder oordelen.

Als er een storm opsteekt, houdt hij enige tijd aan en gaat dat weer liggen. Zo gaat het met emoties ook – ze komen op, houden een tijdje aan en verdwijnen weer. Een emotie is maar een emotie. Wij zijn veel, veel meer dan een emotie. Dus wanneer je merkt dat er een emotie bij je opkomt, is het van groot belang dat je in een stabiele houding gaat zitten, of dat je gaat liggen – dat is ook een zeer stabiele houding. Richt je aandacht nu op je buik. Je hoofd is als een boomtop die heen en weer zwiept in de storm. Daar zou ik niet blijven. Verplaats je aandacht liever naar beneden, naar de stam van de boom, waar stabiliteit is.

Wanneer je met je aandacht bij je buik bent, concentreer je dan op de plek iets onder je navel en volg je ademhaling. Adem diep in en uit en voel hoe je buik omhoog en omlaag gaat. Nadat je dit tien, vijftien of minuten gedaan hebt, zul je je sterker voelen – sterk genoeg om de storm te weer staan. Of je nu ligt of zit, blijf constant met je aandacht bij je ademhaling, zoals een drenkeling in de oceaan zich vastklampt aan een reddingsboei. Na enige tijd zal de emotie tot bedaren komen.

(Thich Nhat Hanh)

of moeilijkheden uit de weg te gaan. We oefenen niet om te vluchten. We oefenen om sterk genoeg te zijn, zodat we de problemen effectief kunnen aanpakken. Om dat te kunnen, moeten we kalm, fris en standvastig zijn. Daarom moeten de de kunst van het stoppen aanleren.

Wanneer we leren te stoppen, worden we steeds kalmer en onze geest wordt helderder. Zoals water helder is nadat de modderdeeltjes zijn gezakt.

Door rustig te zitten en alleen maar in en uit te ademen, ontwikkelen we kracht, concentratie en helderheid. Je zit als een berg. Geen wind kan de berg omver blazen. Als je een half uur kunt zitten, geniet dan van dat halve uur. Als je een paar minuten kunt zitten, geniet dan van die paar minuten. Dat is al goed.

(Thich Nhat Hanh)

Iedere nacht rusten we en laden ons op in de stilte van de diepe droomloze slaap. Let op wanneer je wakker wordt. Zie dat iedere morgen vanuit niet-weten de hele wereld weer geprojecteerd wordt. Vanuit die eerste gedachte ‘ik ben’ stel je je leven weer samen: hoe laat is het, oh het is vandaag woensdag, ik heb straks… en vanavond komt… En ’s nachts als je gaat slapen verdwijnt je wereld weer in stilte.

Prajnaparamita

Alleen dit moment kun je echt meemaken. Besef hoe vaak je verstrikt zit in gedachten en gevoelens. Ontspan, voel je adem en voel de ruimte waarin je zit. Hoor de geluiden, merk je ademende lichaam. Merk gedachten, emoties, voel hoe ze zelf een weg vinden. Opmerken is genoeg. Nu maak je het echte leven mee. Deze momenten worden niet verpest door zorgen, nijd, frustratie, omdat je alles waarneemt en je er verder niet mee bemoeit. Uit de arena gestapt. Op dit moment ben je helder aanwezig, zonder oordeel, en heb je levenskwaliteit gecreeerd.

Zo kun je van moment tot moment kwaliteit creeeren. In feite kun je elk moment zo laten stralen, puur met jouw echte aanwezigheid. En dat voedt je. Elke keer als je dit doet, ontvang je voeding en die straal je uit en geef je als vanzelf door.